فلج خواب بیشتر هنگام بیدار شدن از خواب یا در موارد نادر در لحظه به خواب رفتن رخ می دهد. فلج خواب می تواند از چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد. ناتوانی در حرکت دادن تن، دستها و پاها، ناتوانی در صحبت کردن، احساس خفگی و اینکه موجودی روی قفسه سینه شما قرار گرفته، وحشت زدگی و اضطراب از علایم فلج خواب است. عوامل ژنتیکی، اضطراب و استرس، اختلال هراس و اختلال در نظم خواب را در پیدایش فلج خواب دخیل می دانند.طی خواب، در مرحله حرکات سریع چشم (REM)، یعنی مرحله ای که رویابینی در آن روی می دهد، مغز انتقال سیگنال های عصبی به عضلات اسکلتی، به استثنای عضله دیافراگم و عضلات چشم را مسدود و متوقف می کند تا شخص رویاهای خود را برون ریزی نکند؛ یعنی مثلا وقتی خواب می بیند در حال دویدن است، از رختخواب بلند نشود و شروع به دویدن نکند!هنگامی که شما قصد دارید از خواب بیدار شوید، مغز مجددا کنترل عضلات را به دست می گیرد. اما گاهی اوقات قبل از اینکه مغز کنترل عضلات اسکلتی را بدست گیرد و عضلات از حالت فلج بودن خارج شوند، شخص هوشیاری خود را باز می یابد که نتیجه آن احساس هراس آور فلج بودن بدن خواهد بود.

بختک

نقطه مقابل این عارضه، زمانی است که برخی افراد هنگام رویا دیدن، دست ها و پاهای خود را تکان می دهند یا در موارد شدیدتر دچار خوابگردی می شوند.خوابیدن به صورت طاق باز و به پشت، برنامه خواب نامنظم و محرومیت از خواب، افزایش استرس و اضطراب، تغییرات ناگهانی در سبک یا محیط زندگی، مصرف قرص های خواب آور و آنتی هیستامین ها می توانند احتمال فلج خواب را افزایش دهند.

منبع: مجله دانستنیها، شماره ۲۲